Over

Als kind tekende ik veel en was gefascineerd door het beeldverhaal. Ik legde hele verzamelingen stripboeken aan en bestudeerde deze tot in de kleinste details. Bijvoorbeeld de arceer technieken van Moebius, Hermann,  Foster, Neal Adams en vele anderen.

Begin 2000 zag ik een advertentie voor een opleiding ‘Animatie, – & striptekenen’ dit was voorheen nergens in Nederland te volgen. Het was de cartoonschool van Rens Benerink in Amsterdam en daar heb ik alle technieken van het vak geleerd.

De verregaande digitalisering van de maatschappij was voor mij de aanleiding om in 2015 fulltime voor de kunst en cultuursector te kiezen. In mijn eerste ondernemersjaar werkte ik voor meer dan 35 verschillende opdrachtgevers.

Mijn ideeën slaan aan en ik leer de kunst, – en cultuursector steeds meer begrijpen. Het ondernemerschap is ook een passie van mij, ik vind het heerlijk om opdrachtgevers te benaderen en te leren kennen. Vanuit hier wil ik mijn studio verder laten groeien in de komende jaren. Sinds een jaar zit ik in Amsterdam en dat bevalt goed; het is een prachtige stad en de mentaliteit & spontaniteit van de bewoners charmeert me bijzonder.
Naast mijn studio onderhoud ik mijn netwerk actief hiervoor organiseer ik maandelijks ‘De kunstborrel’ op donderdag.

 

Mijn visie op kunst in het algemeen:
“Het mooiste kunstwerk waar de energie van afspat is kunst dat gemaakt is door de levende kunstenaar.
Met de marketing mogelijkheden van de overheid kan en wordt elke dode kunstenaar in de spotlights gezet.
Duiken om de haverklap nieuwe werken op van oude meesters, allemaal onderdeel van diezelfde marketing machine.
Hoewel ik erg kan genieten van het surrealisme, de renaissance, de oude meesters ed, vind ik dat de balans iets meer mag naar levende kunstenaars.
De overheid belicht voornamelijk oude ideeën over wat er destijds gaande was in de maatschappij. Allemaal erg ouderwets en volledig op het verleden gericht.
Zelf ben ik vooral geïnteresseerd in het nu, wat er nu schort aan de maatschappij en waar de verbeterpunten zijn in de huidige maatschappij. De digitale overname van de wereld is iets wat in het verleden nooit ter sprake is geweest, het brengt op vele vlakken verandering met zich mee. Het is totaal zinloos om naar werken van Van Gogh te kijken, Rembrandt of welke dode kunstenaar dan ook omdat de digitalisering een nooit eerder voorgekomen situatie is.
Ik hoor graag ook eens de visie van een levende kunstenaar ipv politici die in competitie zijn met hun partijprogramma’s. De levende kunstenaar die tijdens zijn leven zijn droom kan delen met anderen en de verlichting van de maatschappij kan verbeelden kan heel waardevol zijn.
Los van de digitalisering zijn er andere maatschappelijke aspecten die belangrijk zijn en een bewustzijns verandering kunnen meebrengen. Zoiets als onze kijk op afval en afvalverwerking. Een voorbeeld is een kunstenaar die ik ontmoette die een hele andere kijk heeft op afval dan de algemene aanname daarover. Hij transformeert  afval materiaal van producten die consumenten niet meer gebruiken omdat ze toe zijn aan een nieuwe tot de mooiste sculpturen. Meer dan de moeite waard om te zien, alleen de kunstenaar in kwestie ontbeert de marketing mogelijkheden om zijn ideeën tentoon te stellen. Dat is jammer en misschien is dat ook de reden waarom ik dit stukje op mijn site zet, want zo zijn er nog diverse andere kunstenaars die meer dan de moeite waard zijn om gezien te worden.”
– Rames

Tot slot gun ik je als dank voor je bezoek van mijn site een kijkje in mijn persoonlijke fotoalbum: