Met weer een nieuw jaar in het verschiet vind ik dat het een mooie tijd is om wat verdiepends te schrijven. Het stuk was in eerste instantie veel langer, maar ja dan komt weer het alombekende ‘kunst van het weglaten’ om de hoek kijken en is de tekst teruggebracht naar een minimum. Alsof een toevoeging aan het nieuwjaarsgedicht. Aldus, een kort vervolgstukje geinspireerd op mijn eigen nieuwjaarskaart 😉
De levenslange wandel naar iets
Wat dat iets ook moge zijn.
Iets wat kostbaar is, kan maar een kant op, en dat is de goede.
En dat is de kant van compleet te verdwijnen! Met het enige dat er nog zal zijn niet meer zal zijn dan de achtergelaten sporen in de sneeuw.
Happy New Year